Malinowska Skała - kamienne serce Beskidu Śląskiego

Malinowska Skała wznosi się na wysokość 1152 m n.p.m. i jest zwornikowym szczytem w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry i Skrzycznego. To ważny węzeł górskich grzbietów. Na północny zachód biegnie stąd grzbiet przez Malinowską Przełęcz i Malinów w stronę Przełęczy Salmopolskiej, na południe przez Malinowskie Siodło i Zielony Kopiec ku Baraniej Górze. Na północ odchodzi grzbiet prowadzący na Skrzyczne, a na wschód krótki grzbiecik Kościelca. Spod Malinowskiej Skały wypływają dwa potoki - Malinka i Malinowski Potok - oraz rzeka Żylica. Na samym szczycie zbiegają się granice trzech miejscowości: Wisły, Szczyrku i Lipowej, a także przebiega granica historycznych krain Małopolski i Śląska.



Masyw Malinowskiej Skały, podobnie jak cały grzbiet ciągnący się stąd przez Malinów i Przełęcz Salmopolską aż po Kotarz, zbudowany jest z tzw. zlepieńców - litej skały osadowej o różnych barwach, złożonej z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem - z Malinowskiej Skały.

Około 60 metrów na północ od szczytu, tuż przy szlaku turystycznym, znajduje się najbardziej rozpoznawalny element tego miejsca - skalna wychodnia zwana Malinowską Skałą. Ma kształt rozczłonkowanej ambony o wymiarach około 6 na 14 na 5 metrów. Na jej ścianach widoczne są ciekawe formy wietrzenia, w tym dość głęboka nisza. Ta skała, uformowana przez wiatr i pogodę, od co najmniej połowy XX wieku jest jednym z symboli Beskidu Śląskiego. Jej wizerunek pojawia się w licznych publikacjach krajoznawczych i na kartkach pocztowych.

Malinowska Skała była miejscem uprawiania boulderingu, jednak od 1977 roku wychodnia - czyli miejsce, gdzie skała "wychodzi" spod ziemi- objęta jest ochroną jako pomnik przyrody nieożywionej.

Co ciekawe, w stokach góry znajduje się także Jaskinia Malinka o długości korytarzy 16 metrów, odkryta w 1979 roku. Na północno-zachodnich stokach, w dużej niszy osuwiskowej, leży naturalny stawek o średnicy około 10 metrów - duża rzadkość w Beskidach. To wszystko sprawia, że Malinowska Skała jest miejscem, w którym przyroda pokazuje swoje mniej oczywiste, a niezwykle ciekawe oblicze.